DavidoffDegustacjaKawy Davidoff powinno przygotowywać się bez mleka i cukru oraz pić na ciepło, a nie na gorąco. Nos powinien działać na zasadzie językowego "testera". Pozwala on nie tylko na rozróżnienie nawet najsubtelniejszych niuansów smakowych kawy, ale informuje także o stopniu świeżości palonej kawy, poprzez jej aromat. Następny w kolejności jest język, który powinien pomóc w odkrywaniu charakteru kawy. Należy ją smakować małymi łyczkami, jednocześnie zasysając odrobinę powietrza: teraz czas na pozostawienie płynu w kontakcie ze wszystkimi partiami języka. W przypadku najwyższej jakości kawy rozprzestrzenianie się esencji kawy po całym języku jest odczuwalne, podobnie jak stopniowo nasilające się mrowienie podniebienia. Rozróżnianie wielorakich smaków odbywa się przez koniuszek języka: wyśmienity smak kawy, jedwabistość jej mocy i utrzymujący się posmak są wyraźnie zauważalne. Podczas degustacji sommelier szczególną uwagę zwraca na 4 parametry: pełnia, kwaskowatość, aromat i smak kawy, które są niezbędne dla opisania doznań i określenia charakterystycznych cech napoju. Pełnię kawy opisuje się jako jej intensywność, a także uczucie jakie pozostaje w ustach po jej wypiciu . Konsystencja kawy określana jest również przez takie cechy jak oleistość, ciężkość, lekkość, mętność lub wodnistość, zgonie z tym, co jest odczuwalne na języku. Kwakowatość – nie należy mylić z goryczą – to niezwykle pożądana cecha kawy, ponieważ dodaje napojowi żywotności i wyrazistości: powoduje mrowienie, podobnie jak nasycanie wody gazem wprawia płyn w wibracje. Kwaskowatość kawy można odczuć na zewnętrznych krawędziach języka. Wywołuje ona również wrażenie suchości na podniebieniu. Aromat kawy jest wykrywalny poprzez niezwykle wrażliwe receptory węchu znajdujące się w nosie, które pomagają podniebieniu odróżnić takie aromaty jak kwiatowy, owocowy czy winny. Zatem zmysł zapachu, pozwalający na odczuwanie słodyczy, kwaśności, słoności i goryczy, stanowi podstawę dla podniebienia.
Language Selection |