CoffeeHeritageAfrica
Kawowe dziedzictwo
Historia uprawy i rozpowszechnionego na całym świecie zwyczaju picia kawy ma swój początek w Etiopii, a krzewy kawowe pochodzą prawdopodobnie z etiopskiej prowincji Kaffa. Odkrycie właściwości palonych ziaren kawy otaczają różne niesamowite opowiastki. Przykładowo, jedna ze sławnych anegdot traktuje o etiopskim pasterzu kóz, którego zdumiało pobudzone zachowanie jego podopiecznych po przeżuciu czerwonych owoców kawy. Pierwsze kawiarnie otworzono w mieście Mekka. Szybko rozprzestrzeniły się na terytorium całej arabskiej krainy i zyskały miano "szkół wiedzy", w których grano w szachy, plotkowano, śpiewano, tańczono i cieszono się muzyką. Miejsca takie były okazale przystrojone, a każde z nich miało swój własny, niepowtarzalny charakter. Do tej pory nie istniało nic takiego jak kawiarnia: miejsce, w którym sprawy społeczne i handlowe mogłyby być omawiane w tak miłym otoczeniu oraz do których każdy mógłby wstąpić, za cenę kawy. W XV-wiecznej Europie wzmianki o tajemniczej reputacji kawy poprzedzały jej faktyczne pojawienie się. "Gorący, czarny napój", pity w celu zwalczenia zmęczenia i melancholii, przywiózł tu ze sobą habsburski dyplomata. Pierwszą europejską kawiarnię otworzono w Wiedniu w 1697 roku. Od tego czasu pijalnie kawy zaczęły pojawiać się w wielu innych stolicach i miastach handlowych, a także powstawać jako swego rodzaju luksus na salonach śmietanki towarzyskiej. W czasach rewolucji przemysłowej kawa zawitała w kręgach średniej klasy społecznej, a nowe metody przetarły szlak dla większych ilości jej produkcji. Kawa jako popularny napój pojawiła się w Europie lat 50-tych, kiedy wszystkie klasy społeczne mogły już sobie na nią pozwolić. Obecnie kawa należy do rodziny najsławniejszych napojów świata. Wyszukane gusta odnośnie pysznej filiżanki kawy są szczególnie doceniane przez znawców tego napoju na całym świecie.
CoffeeProcessing
Zbiory kawy
Zbiory dojrzałych owoców są przeprowadzane głównie zgodnie z metodą selektywnego zbierania lub metodą zrywania. Metoda selektywnego zbierania polega na ręcznym zrywaniu wyłącznie idealnie dojrzałych owoców. Żółte i zielone są pozostawiane na krzakach do czasu osiągnięcia pełnej dojrzałości. Ponieważ tylko dojrzałe ziarna mogą uwolnić swój szczególny aromat w trakcie procesu palenia, metoda ta gwarantuje najlepsze rezultaty. Metoda zrywania stosowana jest tylko do jednego, ściśle określonego, średniego okresu dojrzewania, w którym zrywa się z krzewów wszystkie owoce. Te niedojrzałe są odrzucane w procesie ręcznego sortowania.
Obróbka kawy po zbiorze
Aby owoce kawy poddać dalszej obróbce, należy je uprzednio pozbawić miąższu. Dokonuje się tego na dwa sposoby: metodą suchą lub metodą mokrą. W metodzie suchej owoce poddaje się działaniu promieni słonecznych lub suszy się mechanicznie. Następnie oddziela się wysuszone ziarna od miąższu i skórki w maszynach zwanych łuszczarkami. Metoda mokra jest o wiele droższa od suszenia, ale jednocześnie bardziej wyszukana. Owoce są najpierw pozbawiane łupinek i miąższu, przechodząc przez specjalne kanały, które odsiewają nieczystości. Następnie zostają ułożone w specjalnych dzieżach fermentacyjnych. Tam resztki miąższu są usuwane w trakcie cyklicznie powtarzanych kąpieli. Na koniec oddzielone ziarna suszy się na słońcu lub metodą mechaniczną. Następnie oczyszcza się je z resztek skórki i łuski.
DavidoffEspresso57Coffee
Kawa inaczej: espresso
Inaczej niż w przypadku odmiennych kawowych specjałów kulturę espresso celebruje się od Europy po Azję – to kultura, w której styl życia polega na oddawaniu się przyjemności picia kawy. Obecnie espresso stało się "filozofią smaku". Historia espresso sięga daleko wstecz. Nazwa pochodzi z Włoch i oznacza "przyrządzone natychmiast na zamówienie". W przeciwieństwie do kawy przeznaczonej do ekspresu z filtrem, espresso zawiera mniej kofeiny, ze względu na krótszy okres parzenia. Espresso często odnosi się do szczególnego rodzaju kawy. W rzeczywistości jednak nie ma specjalnych "ziaren espresso". Dwie główne różnice pomiędzy kawą przeznaczoną do ekspresu z filtrem a ziarnami stosowanymi w espresso to: mieszanka kawy i proces palenia. "Ciemne palenie" jest nazwą szczególnej metody palenia kawy przeznaczonej do przygotowania espresso. W porównaniu z procedurą właściwą dla kawy filtrowanej "ciemne palenie" wymaga znacznie więcej czasu, a co za tym idzie — nadaje ziarnom ciemniejszy odcień i intensywniejszy aromat. Pianka, czyli crema jest oznaką doskonałego espresso. To złoto-brązowa warstwa powstająca na powierzchni świeżo zaparzonego espresso. Idealna pianka jest wynikiem odpowiedniej metody parzenia pod właściwym ciśnieniem i w odpowiedniej temperaturze. Mieszanka espresso z ziaren Arabiki, ziaren, z których składa się Davidoff Espresso 57, słynie ze swojej orzechowo-brązowej pianki z rudymi odcieniami.
Degustacja
Kawy Davidoff powinno przygotowywać się bez mleka i cukru oraz pić na ciepło, a nie na gorąco. Nos powinien działać na zasadzie językowego "testera". Pozwala on nie tylko na rozróżnienie nawet najsubtelniejszych niuansów smakowych kawy, ale informuje także o stopniu świeżości palonej kawy, poprzez jej aromat. Następny w kolejności jest język, który powinien pomóc w odkrywaniu charakteru kawy. Należy ją smakować małymi łyczkami, jednocześnie zasysając odrobinę powietrza: teraz czas na pozostawienie płynu w kontakcie ze wszystkimi partiami języka. W przypadku najwyższej jakości kawy rozprzestrzenianie się esencji kawy po całym języku jest odczuwalne, podobnie jak stopniowo nasilające się mrowienie podniebienia. Rozróżnianie wielorakich smaków odbywa się przez koniuszek języka: wyśmienity smak kawy, jedwabistość jej mocy i utrzymujący się posmak są wyraźnie zauważalne. Podczas degustacji sommelier szczególną uwagę zwraca na 4 parametry: pełnia, kwaskowatość, aromat i smak kawy, które są niezbędne dla opisania doznań i określenia charakterystycznych cech napoju. Pełnię kawy opisuje się jako jej intensywność, a także uczucie jakie pozostaje w ustach po jej wypiciu . Konsystencja kawy określana jest również przez takie cechy jak oleistość, ciężkość, lekkość, mętność lub wodnistość, zgonie z tym, co jest odczuwalne na języku. Kwakowatość – nie należy mylić z goryczą – to niezwykle pożądana cecha kawy, ponieważ dodaje napojowi żywotności i wyrazistości: powoduje mrowienie, podobnie jak nasycanie wody gazem wprawia płyn w wibracje. Kwaskowatość kawy można odczuć na zewnętrznych krawędziach języka. Wywołuje ona również wrażenie suchości na podniebieniu. Aromat kawy jest wykrywalny poprzez niezwykle wrażliwe receptory węchu znajdujące się w nosie, które pomagają podniebieniu odróżnić takie aromaty jak kwiatowy, owocowy czy winny. Zatem zmysł zapachu, pozwalający na odczuwanie słodyczy, kwaśności, słoności i goryczy, stanowi podstawę dla podniebienia.
CoffeeAromaDescriptors
Cechy opisujące aromat
W duecie z językiem, nos może wykryć nawet ukryte aromaty. Jest w stanie wyczuć lekki, wyraźny, delikatny, pełny, kwiatowy, owocowy czy słodki zapach, jak również nutę kardamonu lub Merlota. W jaki sposób opisać odczuwany zapach? Czekoladowy Ta cecha aromatu przypomina zapach i smak kakao i czekolady (w tym zarówno gorzkiej jak i mlecznej). Kwiatowy Jest zbliżony do zapachu kwiatów. Zazwyczaj jest kojarzony z łagodną wonią różnych gatunków roślin, takich jak jaśmin, mniszek lekarski czy kwiat pokrzywy Owocowy / Cytrusowy Przypomina zapach i smak owoców. Najczęściej spotykany jest naturalny aromat jagód. Wyczuwalna zwiększona kwaskowatość niektórych gatunków kaw decyduje o nucie cytrynowej. Herbaciany / Zielony / Roślinny Ta cecha opisująca aromat obejmuje trzy pojęcia, związane z zapachem przypominającym świeżo skoszony trawnik. Winny To pojęcie jest stosowane w celu opisania kombinacji takich doznań jak zapach, smak i odczucie w ustach, jakie występują przy piciu wina. Zazwyczaj wykrywalny jako kwaśna lub owocowa nuta. Drzewny Aromat będący połączeniem zapachu wysuszonego drewna, dębowej beczki, a także kartonu.
Pochodzenie kawy
  • Łagodnie
  • Medium
  • Intensywnie